Tile (afstudeerproject 2^e Master, 2009)

Het Tile-project kadert binnen de nood om consumentenelektronica zoals televisies te verzoenen met ecologie en het Cradle to Cradle principe. Tile is een volledig modulair televisietoestel waarbij de compacte modules, via postorder, in een gesloten kringloop terecht komen. Op deze manier worden de afgedankte modules maximaal ingezet voor de productie van nieuwe exemplaren. Zo wordt er uitgebreid rekening gehouden met ecologie en ethiek, en dit op een maximaal winstmakend mogelijke manier.

De modules worden online besteld en via postorder geleverd aan de klant. Zowel volledige systemen bestaande uit meerdere modules als aparte modules kunnen besteld worden via de website. Deze ‘tiles’ zijn zeer compact en passen binnen een conventionele postbrief. Wanneer niet meer gewenst kunnen de modules, via de post, zonder verpakking teruggestuurd worden naar de producent voor hoogwaardige recyclage of hergebruik

Er zijn modules beschikbaar voor beeld, geluid, het lezen van Blue-ray schijven, digitaal geheugen, de centrale besturing van het geheel en een module voor de connectoren en de afstandsbediening. Alle tiles zijn met elkaar verbonden door een systeem van in elkaar te schuiven latjes en geven onderling de nodige stroom en data door via magneetcontacten. De verschillenden intern en extern aanwezige bronnen van films, muziek,… worden gecombineerd en geordend in het systeem.

De tiles zijn zodanig opgebouwd dat wanneer ze terugkomen bij de producent, ze op een heel snelle en efficiënte manier ontmanteld kunnen worden. Via onder andere snapfits, het intern niet permanent bevestigen van componenten en de plaats die overgehouden wordt voor de vingers van de dissassemblers kunnen de modules zeer snel en gemakkelijk opgedeeld worden in de verschillende onderdelen. Na ontmanteling kunnen deze onderdelen meteen in hun geheel behandeld worden voor hoogwaardige recyclage.

Innovatieweek (Maart 2009)

Tijdens de innovatieweek hebben we in groep onder opdracht van Elke Daemen (Philips) verkennend gezocht naar toepassingen op de techniek van emotiemeting. In groep is er in het begin uitvoerig gebrainstormde en gezocht naar zoveel mogelijk ideeën binnen bepaalde interessante sectoren en zoekvelden. Deze zijn allen samengebracht en samengevoegd tot de sterkste alternatieven. Deze zijn dan op de laatste dag individueel verder uitgewerkt.

Ik heb me de laatste dag verder uitgediept in de GoFoto; een als halsketting te dragen camera dat foto’s en video’s registreert op momenten die aangegeven worden door de emoties van de drager. Zo is de gebruiker zeker dat de leukste momenten van zijn/haar leven automatisch worden geregistreerd. Deze foto’s kunnen dan eventueel nadien geassisteerd worden door de bijpassende emotie aan de hand van kleurcodes,…

Beka theepot (Beka designwedstrijd 2008)

De Beka theepot was mijn inzending voor de Beka designwedstrijd van 2008.

Als ik denk aan thee, denk ik aan goede gezondheid, spiritualiteit, de oosterse cultuur en het typische metalen thee ei dat in een tas kokend water bengeld. Ondanks de opkomst van wegwerpbare theezakjes blijft dit laatste een duidelijk symbool dat iedereen direct associeert met thee. Dit eeuwenoud principe heeft echter ook een aantal nadelen. Wat bijvoorbeeld gedaan met het ei als de thee voldoende in het water is getrokken? Zo kwam ik op het idee om het metalen ei te laten rusten op de theepot, waardoor het overtollige water in het ei ook rustig in de theepot kan druppelen.

Op vlak van vormgeving straalt de theepot rustgevendheid, sereniteit en puurheid uit. Het ontwerp evolueerde naar dat van een bollen object met een soepele organische curve. Ik heb gekozen om helder hittebestendig glas te gebruiken voor zijn puurheid en het voordeel dat je het hele proces van kokend water en het verkleuren van het water hierdoor kan zien. Het aluminium handvat en houder van het thee ei contrasteert met het geheel, en geeft de theepot een duidelijke oriëntatie en herkenbare gebruikswijze.

Sphere-o-poly (Iware project 2008)

De Sphere-o-poly is een interactief monopolyspel dat al de spelelementen rondom zich projecteert, zonder het unieke karakter en de beleving van een authentiek monopoly bordspel te verliezen.

De sphere-o-poly bestaat uit 2 onderdelen. Het bovenste deel is de spelconsole zelf, dat al de functionele onderdelen bevat die het spel laten werken. Het onderste onderdeel functioneert als opbergdoos, en wordt voor aanvang van de console afgeschroefd. Deze doos bevat de adapter en 8 transparante kubusjes. De sphere-o-poly kan met maximum 6 spelers bespeeld worden. Deze spelers kunnen fysieke spelers, netwerkspelers die meespelen via een andere sphere-o-poly, of een combinatie van beide zijn.

De Sphere-o-poly projecteert d.m.v. 1 projector en een schakelsysteem van spiegels de gewenste beelden rondom de console. Deze beelden worden verkregen door een combinatie van gegevens, nl. de beelden van zijn eigen interne camera, beelden doorgestuurd door op netwerk meespelende consoles (via Wifi), en in de processor opgeslagen gegevens. Omgevingsgeluiden worden door geregistreerd, en de audiospeakers produceren geluid afkomstig van de andere Sphere-o-poly, geluidseffecten, muziek,…

Het onderste deel van de sphere-o-poly bevat 8 transparante kubusjes. Dit zijn zowel de pionnen als de dobbelstenen. Als er twee kubusjes over de tafel worden gerold, herkend het systeem die als dobbelsteen, en worden er een aantal ogen op geprojecteerd. De kubusjes die na plaatsing worden herkend als pionnen, krijgen door de sphere-o-poly die kleur van de spelers op zich geprojecteerd.

De projectie en registratie van de camera gebeuren via een complex systeem van 3 spiegels. De eerste interne spiegel zorgt ervoor dat de projectierichting samenloopt met de richting van de camera. Vervolgens komen de stralen aan bij de bovenste bolspiegel, die ze verdeelt over de omgeving. Een deel van deze spiegel stuurt de stralen naar de 3e bolspiegel. Deze zorgt voor het artificiële dieptezicht van de camera, en voor de waarneming van de gezichten van de spelers.

De op de tafel geprojecteerde interface wordt met de vingers bediend net als een touchscreen. De camera detecteert de positie van de vingers, en herkent softwarematig wanneer een vinger de tafel raakt door het via het spiegelsysteem verkregen artificieel dieptezicht van de camera.

C2C bank (Workshopweek 2008)

Dit ontwerp is het resultaat van de workshopweek van 2008. De workshop werd geleid door Marina Puyuelo Cazorla en had als onderwerp Public spaces onder het Cradle to cradle thema. Samen met Charlotte Vanheck is samen gezocht naar een interessante en aantrekkelijke manier om het Cradle to cradle principe te gebruiken in het ontwerp van een publiek zitmeubel. Het resultaat is een modulair geheel waarvan de glazen holle modules gevuld worden met bouwafval van de omgeving, en waarin doorheen het afval klimop groeit. De materialen zijn volledig gerecycleerd en terug te recycleren. Door het modulaire karakter en de zelf te kiezen vulling houd het geheel contact met zijn locale omgeving.